Wzniesiono ją na podstawie o wysokości 5 metrów, na planie prostokąta o wymiarach 29 na 30 m. Juliusz Cezar przeniósł ją w czasie przebudowy Rzymu, na miejsce gdzie znajduje się obecnie, a przynajmniej jej fragmenty. Mównica była pierwotnie ozdobiona dziobami okrętów, zdobytych przez Rzymian w bitwie z Latynami pod Ancjum w 338 roku p.n.e. Po zwycięstwie Oktawiana nad Markiem Antoniuszem pod Akcjum, dodano nowe dzioby, pozłacane, zdobyte podczas bitwy. Wejście znajdowało się po stronie zachodniej

Dwie części podstaw łączyła platforma. Z budowli zachowały się tylko fragmenty podstawy.

 

Materiał opracowany przez: