Dzień 26 grudnia nie zawsze był dniem świątecznym i dopiero w 1947 roku włoski rząd zdecydował ustanowić go dniem wolnym od pracy. Kościół podkreślił wówczas znaczenie postaci Świętego Stefana, pierwszego chrześcijańskiego męczennika i uznał go za niezwykle ważny model dla katolików. Jednak głównym powodem dla ustanowienia 26 grudnia dniem wolnym od pracy była chęć przedłużenia Świąt Bożego Narodzenia, aby podkreślić wagę narodzin Dzieciątka Jezus.

Podobna sytuacja miała miejsce w przypadku Wielkanocy i aby przedłużyć okres świąteczny ustanowiono Poniedziałek Wielkanocny (Lunedì dell’Angelo) dniem świątecznym i wolnym od pracy.

We Włoszech dzień Santo Stefano obchodzi się podobnie jak dzień Bożego Narodzenia, czyli w domach z rodziną, przy uroczystym obiedzie. Oczywiście tradycje związane z tym dniem, jak i potrawy podawane na stołach różnią się w zależności od regionu Włoch. W niektórych prowincjach organizuje się także koncerty z kolędami, przedstawienia dla dzieci lub obiady dobroczynne dla biednych.

Również w innych krajach 26 grudnia jest dniem świątecznym, m.in. w Austrii, Niemczech, Irlandii, Danii, Katalonii, Chorwacji czy Rumunii.