Główna ulica Wenecji Canal Grande uważana jest z najpiękniejszą ulicę świata. Jej zabudowa nosi wpływy Orientu, włoskiego baroku i renesansu. Fotografia z prawej przedstawia zbudowany w XVII w. u wylotu Canal Grande barokowy kościół Santa Maria delle Salute. Ta jedna z większych budowli Wenecji powstała jako wotum za uratowanie miasta od zarazy.

Różnobarwne fasady i elegancka konstrukcja ścian nadają zabudowie tej pięknej ulicy wrażenie maksymalnej lekkości. Miasto zbudowane na błotnistych brzegach Adriatyku, zalewane falami przypływu, nękane powodziami trwa od około tysiąca czterystu lat.
W zaułkach wąskich kanałów, wplatających się w barwną zabudowę jak niegdyś można usłyszeć śpiewne nawoływania gondolierów.

Któż zliczy mosty Wenecji, te malutkie, filigranowe niczym koronkowe arcydzieło łączące sąsiednie domy i te wielkie, spinające brzegi Canal Grande.

Nie były to jednak westchnień wenecjanek do gondolierów. Most łączy Pałac Dożów z więzieniem, wzdychali na nim więźniowie prowadzeni na przesłuchania. Wzdychał na nim też Casanova uwięziony za uszczęśliwienie ponad 120 wenecjanek.

Kamienne mosty w Wenecji budowano już w XII w. Na zdjęciu most Rialto, łączący dwa brzegi Canal Grande w centralnej, najstarszej części miasta.



Most zbudowany w 1592 roku stanowi charakterystyczny akcent tego pięknego miasta. Z lewej Piazza San Marco. Miejsce gdzie każdy turysta przybyć musi. Stąd pewnie Plac i Bazylika San Marco są niesamowicie zatłoczone. W Wenecji właściwie nigdy nie kończy się sezon turystyczny, o każdej porze roku można spotkać tu niezliczone rzesze turystów. Mimo to miasto nie ulega trendom współczesnej zabudowy.

Od ponad dwustu lat Wenecja praktycznie nie uległa widocznym zmianom. Jest to z pewnością wielkim atutem tego pięknego miasta. Widoczna z Piazza San Marco wyspa
San Giorgio Maggiore stwarza wrażenie pałacu stojącego bezpośrednio na wodzie.

Nocą w lustrze wody kanałów można ujrzeć druga Wenecję. W dzień całe życie odbywa się nad wodnymi uliczkami tego pięknego miasta. Jest kilka miejsc na świecie które zapożyczyły nazwy Wenecji, lecz nie da się zapożyczyć specyficznej atmosfery, klimatu i nastroju tego pięknego miejsca.